Günlük tutmak insana zamanda hareket edebilme kabiliyeti veriyor. Liseden bu yana tuttuğum günlüklerin her birinde, her gün ama her gün değiştiğimi gözlemleyebiliyorum. Kafanı göğe kaldırıp bulutları izlerken, bulutların ne kadar da hızlı hareket ettiğine dair şaşkınlığına kapılırız ya, aynen öyle işte. Son 3 yılda tuttuğum günlüklerdeki değişimime ise yetişemediğimi anlıyorum; bazen, kimim, neredeyim, ne yapıyorum hepsinin birbirine karıştığı bana göre hızla geçen ve frenimi tamamen ellerimle bozduğum 3 yıl. Türkiye’ye hele İstanbul’a geri taşındığımdan beri ise yazdığım günlüklerin manasını çözemiyorum. Çünkü sırt çantam, poşetlerim, kollarımın arasına tıkıştırdığım kitaplarım, kafamda çizip durduğum rotalarım tıkış tıkış yarı ayakta yarı yaslanarak dengede durmaya çabalıyoruz. Zihnimde çalan ise hep aynı türkü, ‘’Zaten gideceksin, poponu koltuğa iyice yerleştirmeye hiç gerek yok.’’ Gariptir ki kendi evimde bile duramayıp, oradan oraya taşınıyorum. Bu huzursuz ayak sendromundan muzdarip ruhum kalıtsal mı diye düşünüyorum, arada. Çünkü öyleyse, durum dışarıdan bakan gözler için vahim. Tayland’da süresini bilmediğim bir şekilde gezmeye…

Yurtdışında gönüllü çalışabilmenin yollarını arayan, aramakla kalmayıp bu hayalini gerçekleştiren birçok insan var. Üniversite yıllarımda başlayan bu ilgim sayesinde, gönüllü çalışmak başta Türkiye’de ve daha sonrasında yurtdışında birçok şey öğrenmeme vesile oldu. Benim gibi bu işe gönül vermiş pek çok insan var, onlardan biri de sevgili üniversiteden arkadaşım Ayça 🙂 Röportaj isteğimi kırmadığı için de ayrıca ona buradan teşekkür ederim 🙂 1- Klasik sorulardan biriyle başlayalım. Bana kısaca kendini anlatır mısın? Tabi. İsmim Ayça, yaklaşık 1.5 senedir İngilizce dil eğitimi üzerine Cambly adında bir start up’da çalışıyorum. Yeditepe Üniversitesi, Çeviribilim mezunuyum, daha önce BlaBlaCar ve Uber gibi farklı start up’larda çalıştım. Freelance olarak çeviri yapıyorum, yazı yazmayı, seyahat etmeyi ve gönüllülük yapmayı seviyorum. California’da bir yıl, Madrid’de beş ay, Budapeşte’de altı ay ve Lund’da beş ay gibi yurt dışı deneyimlerim oldu. 2- Türkiye’de de yaptığın gönüllü işler oldu mu? Olduysa sence yurtdışındaki işlere başvururken bu işleri referans göstermek önemli mi?…