Yeni Zelanda’daki ilk 5 gün jetlagın bedenimi terk etmesini bekleyerek, ikinci hafta ise banka heabı açma, vergi numarası için başvuruda bulunmakla, arada da araba kovalamakla geçti. Her şeyin başvurusunu yapmama rağmen, vergi numaramın, realme (bizim e-devletin bir versiyonu) hesabımın aktive olması 14 günü bulur dediler. Onu da mail ile göndereceklermiş, bir yere taşınırken bürokratik işlerin bu kadar yavaş işlemesi çok canımı sıkıyor. Gerçi vergi numarasını 10 dolar ödeyerek daha hızlı alabilirmişim, bunu da sonradan öğrendim. Yeni Zelanda’da fark ettiğim bir şey; bürokratik işleri yapanlar pek yardımsever ancak pek çözüm üretici değiller. Yani tüm bu işlemleri yaparken önceden bir bilgiye sahip olmam ve bu çözümü onlara benim sunmam gerekiyormuş gibi hissediyorum. Mesela, şu an gönüllü çalıştığım yerde yiyecek alabileceğim herhangi bir market vs yok, en uzak market arabayla 17 km uzaklıkta, henüz aracım olmadığı için de bir yere kıpırdayamıyorum. Bu yüzden ilk geldiğim gün markete gidemediğimi ve yiyecek herhangi bir şeyimin…

Bu sefer iniş takımlarımı açmayı unuttum ya da kasten bıraktım. İpin ucunu saldım. Sürekli telaş halinde dolanan zihnim ve öğretmen edasıyla onu eğitmeye çalışan Bengi’den yoruldum. Ben de…

Okumaya Devam Et

Evrim’in hikayesini ‘‘While Travelling’’ instagram hesabından çok uzun süreden beri takip ediyorum, hem kişisel olarak hem de mesleki anlamda cesaret isteyen değişiminin uzaktan da olsa gözlemcisi olmak zihnimde yeni kapılar açıyor. Daha sonra Çin’in Şanghay şehrinde yaşadığından dolayı, Covid ile ilgili olan bitenleri ve almamız gereken önlemleri paylaşımlarında anlattı. Bu özverisinden dolayı buradan da teşekkürlerimi bildirmek isterim. Bunun dışında Evrim seni senden dinlemek isterim 🙂 Çin’e yerleşme kararı nasıl ortaya çıktı, oraya taşınmadan önce nerede yaşıyordun ve nasıl bir hayatın vardı?Çok teşekkür ederim Bengi, ne kadar güzel bir giriş. Öncelikle beni ağırladığın için çok teşekkürederim. “Neden Çin?” sorusu cevaplaması hem kolay hem zor bir soru. Çin’e yerleşmeden önce bambaşka bir hayatım vardı. Bir Amerikan şirketinde Ödemeler Sistemi Türkiye Müdürüydüm. Haftasonları ancak Belgrad ormanına koşuya gitmeye çalışıp akabinde evden de olsa çalışmak durumunda olan, beyaz yakalı bir hayat ve sayılı izin günlerim vardı. Çin’e yerleşme kararı, direkt Çin diye gelmedi. 30…

Didem Mollaoğlu

Didem, uzun bir süre seyahat etme hayali vardı ancak düzeni bozma korkusuyla bir türlü cesaret edememişti. Bu süreçte önce işinden çıkarıldı daha sonra 7 yıldır kirada oturduğu evinden ayrılmak zorunda kaldı. Hepimizin dışarıdan olumsuz olarak gördüğü bu süreç Didem’in yola çıkmasına vesile oldu. Ve yol ona başka yollar açtı…

Okumaya Devam Et

Seren, 13 yıldır reklam sektörünün içinde çalışırken yıllardır hep hayal ettiği seyahate çıkmaya karar veriyor. Çantasını alıp gitmekten ziyade istediği yolculuk için para biriktirmeye başlıyor ve bu süreç 3 yılını alıyor. 2019 Nisan ayında Bangkok’a giden uçağa binmesiyle serüveni başlamış oluyor…

Okumaya Devam Et